Ünite 8: Suç ve Sapkın Davranışlar

1. Sapkın Davranış ve Suç Kavramları

A. Sapkın Davranış (Deviance)

  • Tanım: Bir topluluk veya toplumda önemli sayıda insan tarafından kabul edilen toplumsal normlara ve beklentilere uyum göstermeme durumudur.
  • Kapsamı: Sapkınlık kavramı suçtan çok daha geniştir. Her suç bir sapkın davranıştır; ancak her sapkın davranış hukuki/teknik anlamda suç değildir (örneğin toplum içinde yüksek sesle konuşmak veya görgü kurallarına uymamak sapkınlıktır ama ceza kanunlarında suçu oluşturmaz).
  • Sapkınlığın 3 Biçimi:
    1. Ödüllendirilen Sapma: Savaşta üstün kahramanlık gösteren bir askerin madalya alması (olumlu sapma).
    2. Cezalandırılan Sapma: Cinayet, hırsızlık gibi norm ihlallerinin cezalandırılması.
    3. Nötr (Ödül veya Cezasız) Sapma: Yaşlı bir adamın saat biriktirme takıntısı gibi zararsız, “tuhaf” kabul edilen davranışlar.

B. Suç ve Nitelikleri

  • Suç Tanımı: Kanun koyucu tarafından yasaklanmış ve ceza yaptırımı (müeyyidesi) bağlanmış sapıcı eylemlerdir.
  • Önemli Suç Tanımları (AÖF Soru Bankası!):
    • Jhering: “Toplum hâlinde yaşama şartlarına yönelmiş her türlü saldırı”.
    • Emile Durkheim: “Kolektif bilincin kuvvetli ve belirmiş tutumlarını ihlal eden fiiller”.
    • Thomas ve Znaniecky: “Ait olunan grupta varlığı toplum dayanışması ile çelişen fiil”.
    • Edwin Sutherland’a Göre Suçun 3 Unsuru: (1) Grubun değer verdiği nesne/tutum, (2) Alt grubun bu değeri çatışma nedeniyle takdir etmemesi, (3) Değeri takdir etmeyenlere karşı cebir kullanılması.
  • Suçun 2 Temel Niteliği:
    1. Evrensellik (Genellik): Suçsuz bir toplum yoktur; tarihin her döneminde var olmuştur.
    2. Görelilik (Nisbilik): Suç oluşturan fiiller zamana, mekeya ve kültüre göre değişir (örneğin kapalı mekanlarda sigara yasağının kanunlaşmasıyla suç hale gelmesi).

2. Kriminoloji ve Alt Dalları

  • Kriminoloji (Suç Bilimi): Suçu, suçluyu, suçun nedenlerini ve toplumun suça verdiği tepkileri bilimsel olarak inceleyen disiplindir. Türkiye’deki kurucusu Ord. Prof. Dr. Sulhi Dönmezer‘dir.
  • Kriminoloji vs. Kriminalistik Ayrımı (AÖF Kesin Soru!):
    • Kriminoloji: Suçun nedenlerini, açıklamasını ve önlenme stratejilerini inceleyen sosyo-hukuki öğretidir.
    • Kriminalistik (Bilimsel Polis): Pozitif bilimlerden (fizik, kimya, biyoloji) yararlanarak suç delillerini, failleri ve teknik olguları tespit eden fen bilimidir (daktiloskopi, antropometri, balistik vb.).

Kriminolojinin Alt Dalları (Constant Sınıflaması):

  1. Teorik Kriminoloji:
    • Suç Antropolojisi: Suçlunun organik, biyolojik ve fizyolojik yapısını inceler.
    • Suç Psikolojisi: Suçun ruhsal mekanizmalarını inceler.
    • Suç Sosyolojisi: Suçu toplumsal bir olay olarak ele alır.
    • Suç Psikiyatrisi: Akıl hastalıkları ve anormal suçluları inceler.
    • Penoloji: Cezaların ve güvenlik tedbirlerinin etkisini araştırır.
  2. Uygulayıcı Kriminoloji:
    • Suç Siyaseti: Devletin suçu önleme faaliyetleridir.
    • Suç Profilaksisi: Suçluluğun sosyo-ekonomik nedenlerini önleme/yok etme araçlarıdır.

3. Suçu Açıklayan Biyolojik ve Psikolojik Kuramlar

A. Biyolojik Kuramlar (Suçluluk Beden/Genetiğe Dayanır)

  • Cesare Lombroso (Atavizm / Suçlu Doğan Tipi): Suçluların insan evriminin önceki aşamalarından kalma fizyolojik/anatomik özellikler taşıdığını (geniş çene, basık alın, uzun kollar) savunmuştur.
  • William Sheldon (Beden Tipleri Sınıflaması – Kesin Soru!):
    1. Ektomorf: İnce, uzun, içe dönük, entelektüel.
    2. Endomorf: Şişman, kısa, yumuşak, dışa dönük, piknik tip.
    3. Mezomorf: Kaslı, atletik ve kemikli tip -> Suç işlemeye en eğilimli gruptur.
  • Kretschmer: Atletik tipler şiddet suçlarına; astenikler hırsızlığa; piknik tipler hileli suçlara eğilimlidir.

B. Psikolojik Kuramlar (Suç Kişilik Bozukluğuna Dayanır)

  • Reckless ve Dinitz (Kısıtlama Kuramı): “İyi çocukların” gelişmiş bir süper egoya (bilince) sahip olduğunu, “kötü çocukların” ise engellenme toleransının düşük ve benlik kontrolünün zayıf olduğunu savunur.

4. Suçu Açıklayan Sosyolojik Kuramlar

A. Fonksiyonalist (Yapısal-İşlevselci) Kuramlar

  1. Emile Durkheim (Suçun Normalliği ve Anomi):
    • Suç her toplumda vardır, dolayısıyla normal ve kaçınılmazdır.
    • Suçun İşlevleri: Toplumsal sınırları netleştirir, normları pekiştirir, grup içi dayanışmayı artırır ve toplumsal değişime (yeniliğe) zemin hazırlar.
    • Anomi: Toplumda geleneksel normların aşınması ve kural yokluğu durumudur.
  2. Robert K. Merton (Yapısal Gerilim / Strain Kuramı):
    • Anomiyi kültürel amaçlar ile bunlara ulaşmayı sağlayan kurumsallaşmış araçlar arasındaki uyumsuzluk olarak açıklar.
    • Merton’un 5 Uyum Modeli (AÖF Sınavlarının Vazgeçilmezi!):
Uyum ModeliKültürel AmaçlarKurumsallaşmış AraçlarAçıklama / Örnek
Uyum Gösterenler (Conformity)Kabul (+)Kabul (+)Nüfusun çoğunluğu, yasal yoldan başarılı olmaya çalışır.
Yenilikçiler (Innovation)Kabul (+)Red (-)Amaçları kabul eder ama yasa dışı araçlar kullanır (Hırsızlar, dolandırıcılar).
Şekilciler / Ritüelciler (Ritualism)Red (-)Kabul (+)Amacı unutup sadece kurallara takıntılı uyar (Bürokratlar).
Geri Çekilenler (Retreatism)Red (-)Red (-)Toplumdan tamamen kopar (Uyuşturucu bağımlıları, alkolikler, evsizler).
Başkaldıranlar / İsyancılar (Rebellion)Yeni Amaç (+) / (-)Yeni Araç (+) / (-)Mevcut düzeni yıkıp yeni norm/değer getirmek isteyenler.
  1. Alt Kültür Kuramları (Çete ve Gençlik Suçluluğu):
    • Albert Cohen (Suçlu Çocuklar): İşçi sınıfı çocuklarının okulda egemen orta sınıf değerleriyle çatışması sonucu “statü engellenmesi” yaşamalarını ve buna karşıt tepki olarak suç alt kültürlerini oluşturmalarını açıklar.
    • Cloward ve Ohlin (Ayırıcı Fırsatlar Kuramı): 3 alt kültür tanımlar: (1) Suç alt kültürü (parasal kazanç), (2) Çatışma alt kültürü (şiddet/çete), (3) Geri çekilmeci alt kültür (madde kullanımı).

B. Etkileşimci Kuramlar

  1. Etiketleme / Yaftalama Kuramı (Labeling Theory):
    • Howard Becker: “Sapkın davranış, insanların etiketledikleri davranıştır.” Sapkınlık eylemin doğasında değil, eyleme yapıştırılan etikettedir.
    • Edwin Lemert (Birincil ve İkincil Sapma):
      • Birincil Sapma: Geçici norm ihlalidir; kişi kendini sapkın olarak tanımlamaz.
      • İkincil Sapma: Bireyin sapkın etiketini içselleştirmesi, benliğinin parçası yapması ve sapkın kariyerini sürdürmesidir.
  2. Chicago Yaklaşımı: Suçu genetik değil, fiziksel ve sosyal çevre ile açıklar. Kentin belirli bölgelerinin suça daha elverişli olduğunu vurgular.
  3. Sosyal Öğrenme Kuramları:
    • Albert Bandura: Saldırgan davranışlar doğuştan gelmez; televizyondan ve çevreden gözlem/taklit yoluyla öğrenilir.
    • Edwin Sutherland (Ayırıcı Birleşimler / Differential Association Kuramı): Suçlu davranış kalıtımla geçmez; samimi yüz yüze iletişim süreçleri içinde öğrenilir.

C. Çatışma ve Kontrol Kuramları

  1. Yeni Kriminoloji (Radikal / Marksist Kriminoloji – Taylor, Walton, Young): Suçu kapitalist sistemin yarattığı ekonomik eşitsizliklere karşı politik bir seçim/tepki olarak görür.
  2. Sol Gerçekçilik (Lea & Young): “Suç Karesi” modelini geliştirmiştir: Devlet, Saldırgan, Kurban, İnformal Kontrol.
  3. Travis Hirschi (Sosyal Kontrol / Bağlantı Kuramı): Bireyi topluma bağlayan 4 bağ zayıfladığında suç ortaya çıkar: Bağlanma, Kendini Adama, Dahil Olma, İnanç.
  4. Philip Zimbardo (Kırık Camlar Kuramı – Broken Windows): Bir mahalledeki bakımsızlık ve düzensizlik belirtilerinin (örneğin tamir edilmeyen tek bir kırık camın) daha büyük suçlara davetiye çıkardığını denerle kanıtlayan kuramdır.

5. Suç Türleri

A. Ellis ve Walsh Sınıflaması

  1. Şiddet Suçları: Bedene yönelik zararlar (Cinayet, yaralama).
  2. Mala Yönelik Suçlar: Hırsızlık, gasp.
  3. Uyuşturucu Suçları: İmal, satış ve kullanım.
  4. Cinsel Suçlar: Tecavüz, taciz, teşhircilik.
  5. Çocuk Suçluluğu (Delinquency): Genç yaştakilerin işlediği suçlar.
  6. Mağduru Olmayan Suçlar: Zararı esas olarak işleyenin gördüğü eylemlerdir (Fuhuş, kumar, uyuşturucu kullanımı, pornografi).

B. Özel Suç Tipleri

  • Profesyonel Suçlar: Suçu doğrudan bir meslek ve uzmanlık alanı haline getirmektir (Yankesicilik, kasa hırsızlığı).
  • Organize Suçlar (Örgütlü Suç / Mafya): Gizlilik, şiddet, haraç, kaçakçılık ve hiyerarşik yapı içeren ulusaşırı suç ağlarıdır.
  • Beyaz Yakalı Suçlar (Edwin Sutherland): Saygın, yüksek sosyal statüye sahip kişilerin iş yaşamı sırasında işledikleri ekonomik suçlardır (Vergi kaçırma, zimmete para geçirme, hayali ihracat, rüşvet).
  • Siber (Bilişim) Suçları: Bilgisayar ve internet sistemleri üzerinden işlenen suçlardır.
    • Bili Landreth’e Göre Bilişim Suçluları: Çaylaklar, Öğrenciler, Turistler, Çökerticiler (Cracker) ve Hırsızlar.

🎯 AÖF Sınavında 100 Getirecek Hızlı Bilgi Özeti (Çıkmış Soru İpuçları):

  • Kriminolojinin Türkiye’deki Kurucusu: Ord. Prof. Dr. Sulhi Dönmezer.
  • Fen Bilimleriyle Delil Tespiti Yapan: Kriminalistik (Kriminoloji ile karıştırma!).
  • Atavizm / Suçlu Doğan Tip: Cesare Lombroso.
  • Suça En Eğilimli Beden Tipi (Mezomorf – Kaslı): William Sheldon.
  • Merton’un Uyum Modellerinde Suç İşleyen Grup: Yenilikçiler (Innovation).
  • Merton’da Uyuşturucu Bağımlıları/Evsizler: Geri Çekilenler (Retreatism).
  • “Sapkın Davranış, İnsanların Etiketlediğidir”: Howard Becker.
  • Birincil vs. İkincil Sapma (Etiketin İçselleştirilmesi): Edwin Lemert.
  • Suçlu Davranış Yüz Yüze Etkileşimle Öğrenilir: E. Sutherland (Ayırıcı Birleşimler).
  • Suç Karesi Modeli (Devlet, Saldırgan, Kurban, İnformal Kontrol): Sol Gerçekçilik.
  • Sosyal Bağlantı Kuramı (4 Bağ): Travis Hirschi.
  • Kırık Camlar Kuramı (Düzensizliğin Suçu Davet Etmesi): Philip Zimbardo.
  • Beyaz Yakalı Suç Kavramını İlk Kullanan: Edwin Sutherland.
  • Mağduru Olmayan Suç Örnekleri: Kumar, fuhuş, uyuşturucu kullanımı.